www.molendys.alleluja.pl

W SERCU DOMOWEGO KOŚCIOŁA

Zarówno tytuł "Matki Kościoła" jak i święto dla jego uczczenia są nowe. Matką Kościoła ogłosił Maryję, na prośbę polskich biskupów, papież Paweł VI. Stało się to na zakończenie Soboru Watykańskiego II. Święto zaś zostało ustanowione w Polsce, aby ratować obyczaj świętowania drugiego dnia Zielonych Świątek. Nowy kalendarz liturgiczny zlikwidował dawną oktawę tego święta. Skoro był to ostatni dzień Pięćdziesiątnicy, nie było rzeczywiście większego sensu dodawać do tej pełnej liczby dni okresu wielkanocnego jeszcze nowych.

Przed chwilą byliśmy świadkami wesela w Kanie Galilejskiej, początku nowej drogi życiowej nowożeńców, można by rzec: początku rodziny. Wszak chrześcijańska rodzina nie tylko składa się z chrześcijan i stanowi część Kościoła, ale sama jest Kościołem. Pisał o tym św. Jan Chryzostom w IV wieku, nauczając, że w łonie Kościoła rodzina chrześcijańska stanowi mały Kościół. To piękne i głębokie wyrażenie, rozpowszechnione w starożytnej tradycji, wprowadzono do dokumentów II Soboru Watykańskiego. Ojcowie Soboru mówiąc o miejscu rodziny nazwali ją domowym niejako Kościołem.

Kościół żyje w rodzinie, zaś rodzina jest Kościołem. Ta wewnętrzna więź stanowi o wielkości każdej chrześcijańskiej wspólnoty rodzinnej, która winna ukazywać prawdziwą naturę Kościoła jako wspólnoty miłości, mającej początek - miłości i jedności - w Tajemnicy Trójcy Przenajświętszej. Dlatego powołaniem każdej rodziny chrześcijańskiej jest być swego rodzaju żywym odbiciem i historycznym ukazaniem tajemnicy Kościoła. Sam Kościół zresztą nosi cechy rodzinności bo nazywany jest domem i rodziną Bożą.

Rozważanie tajemnicy rodziny jako domowego Kościoła prowadzi do odkrycia w niej szczególnej obecności Maryi, którą dzisiaj czcimy jako Matkę Kościoła. To ona jest najznakomitszym członkiem Kościoła, wzorem wiary, miłości i doskonałego zjednoczenia z Chrystusem. Kościół zatem rozważając Jej tajemniczą świętość i naśladując jej miłość oraz spełniając wiernie wolę Ojca, dzięki przyjmowanemu z wiarą słowu Bożemu, sam także staje się Matką: przez przepowiadanie i chrzest rodzi bowiem do nowego i nieśmiertelnego życia. Zachowuje wiarę, mocną nadzieję i szczerą miłość.

Działanie Kościoła jest jakby przedłużeniem opieki i macierzyńskiej troskliwości Maryi, zaś powołaniem rodziny jest współdziałać razem z Maryją w pomnażaniu członków Kościoła oraz w ich wychowywaniu. Nie można więc bez Maryi zrozumieć rodziny, domowego Kościoła, którego Ona jest Matką, podobnie jak nie można zrozumieć człowieka bez Chrystusa. Trzeba dzisiaj tę prawdę głęboko sobie uświadomić.

To Maryja w sercu domowego Kościoła okazuje się Matką i Wychowawczynią, tak jak nią była w rodzinie nazaretańskiej, która jest pierwowzorem i przykładem chrześcijańskich rodzin. Dlatego słusznie rodzina chrześcijańska, domowy Kościół, może i powinien widzieć w Maryi, Matce Kościoła, również swoją Matkę, która dzięki swej macierzyńskiej miłości opiekuje się braćmi swego Syna, pielgrzymującymi jeszcze i narażonymi na trudy i niebezpieczeństwa, póki nie zostaną doprowadzeni do szczęśliwej ojczyzny.

Aby dać mu światło, radość, pogodę i męstwo. Amen